خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کس که سود چهره به راه تو سود کرددر روی تو جمال ازل را سجود کرد
۲
مسکین فقیه گوش اشارت شنو نداشتمنع سماع زمزمه چنگ و عود کرد
۳
دیریست می زند دم ارشاد شیخ شهرآن نارسیده دعوی این کار زود کرد
۴
صوفی نداشت جاذبه صید هیچ کسکاری که کرد سبحه و دلق کبود کرد
صفحهٔ ۱ از ۲