خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آن مقام که در وی دلی فرود آیدز حسن منظر آن دیده ای بیاساید
۲
امید مقدم یاران بود که پاکان رادرین خرابه به گل دست همت الاید
۳
به نقش و خط چه تمتع ز خانه آراییچو دوستی به جمال خودش نیاراید
۴
گشاده دار در خانه کز در بستهبرون ز تیرگی خانه هیچ نگشاید
صفحهٔ ۱ از ۲