خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز شوقت زنم دم زبانم بسوزدصبوری کنم پیشه جانم بسوزد
۲
نیارم ز دل آتشین آه بیرونکه ترسم همه خان و مانم بسوزد
۳
چو بالای عشقت گشایم دکانیجهد برق غیرت دکانم بسوزد
۴
چنان گرم گشت از تب دوریم تنکه نزدیک شد کاستخوانم بسوزد
صفحهٔ ۱ از ۲