خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا دلیست ز تن غافل و ز جان فارغبه یاد تو ز جهان و جهانیان فارغ
۲
بود یقین و گمان در شهود عشق حجابخوشا دلی ز یقین خالی از گمان فارغ
۳
منزهی ز مکان و زمان و بس عجب استکه نی مکان ز تو خالیست نی زمان فارغ
۴
مگو چه سود ز سودای من که من هستمدرین معامله از سود و از زیان فارغ
صفحهٔ ۱ از ۲