خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی آرام دل بی خبرانت بینممردم دیده کوته نظرانت بینم
۲
روی تو اینه نور جمال ازل استچند پیش نظر بی بصرانت بینم
۳
می روم از سرکویت چه کنم نتوانمکه از این بیش حریف دگرانت بینم
۴
تویی آن گلبن نوخیز که در باغ جمالتازه از گریه خونین جگرانت بینم
صفحهٔ ۱ از ۲