خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز تا به جانب گلشن گذر کنیمپیش سنان خار غم از گل سپر کنیم
۲
چون غنچه لب به خنده گشاییم در چمنخونهای بسته ته به ته از دل بدر کنیم
۳
حاضر کنیم لاله و نرگس به بزم خویشزان ساغر عقیق وز این جام زر کنیم
۴
چندان خوریم می که چو نرگس به پای گلفردای حشر مست سر از خاک برکنیم
صفحهٔ ۱ از ۲