خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دم از کوی تو خواهم من شیدا برومجان سپارم به سگانت تن تنها بروم
۲
می شوم باز پشیمان که نه مقدور من استکه به جایی که تو باشی من ازانجا بروم
۳
گرگشایند در روضه رضوان حاشاکه ازین در به تمنای تماشا بروم
۴
طوطیم بی سخنت زین قفس تنگ بجانبگشا لب که به شکر تو شکرخا بروم
صفحهٔ ۱ از ۲