خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت گل ترک می و جام که چهدوری از یار گل اندام که چه
۲
مجلس آراست گل توبه شکنتوبه از باده گلفام که چه
۳
می پرستان همه در رقص طربگر گرانجان نیی آرام که چه
۴
سخن عشق مگو با زاهدنکته خاص بر عام که چه
صفحهٔ ۱ از ۲