خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر اوج حسن چون خورشید فردیولی هرگز به گرد ما نگردی
۲
ازانم چون شفق در خون که بی تونهاده ست آفتابم رو به زردی
۳
شود طی بر دعاهای تو یکسراگر طومار عمرم در نوردی
۴
ز خوان عشق تو جز غم نخوردمغم غمخوارگان هرگز نخوردی
صفحهٔ ۱ از ۲