خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو گرد ماه خط مشکبو بگردانیدلی ز راه به هر تار مو بگردانی
۲
چگونه روی تو بینم چو بهر دیدن توبه هر طرف که کنم روی رو بگردانی
۳
نمی رسد به تو هیچ ارزو چو جلوه کنیرخم ز قبله هر آرزو بگردانی
۴
به هر فتاده بود خوی تو نکوکاریبه بخت ما چو رسد کار خو بگردانی
صفحهٔ ۱ از ۲