خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو قاصدی که شرح غم اشتیاق راسازم پر از غزل چو خراسان عراق را
۲
هر شب به صورت شفق از عکس خون دلرنگین کنم کتابه این سبز طاق را
۳
با بخت من زمانه کند اتفاق و نیستجز هجر دوست خاصیت این اتفاق را
۴
جز برق صبح وصل ز سر منزل امیدزایل نساخت ظلمت شام فراق را
صفحهٔ ۱ از ۲