خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نبرد کعبه ام از خاطر این تمنا راکه قبله گاه کنم خیمه گاه سلمی را
۲
چو نیست روی توجه به خیمه گاه ویمبه سوی کعبه کنم روی خود تسلی را
۳
خیال قامت او کار سربلندان استحریم سدره بود جا درخت طوبی را
۴
گشاد گوشه برقع ز رویش ای صوفیبیا مشاهده کن معنی تجلی را
صفحهٔ ۱ از ۲