خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر شبی از تو درین گوشه کاشانه جداز آتشم شمع جدا سوزد و پروانه جدا
۲
مرده و زنده ملولم ز ملاقات رقیبهست دیرین مثلی گور جدا خانه جدا
۳
چون ز بیگانگیت گریه کنم بر غم خویشاز غمم خویش جدا گرید و بیگانه جدا
۴
دل که محروم نشسته ست ازان عارض و خالمانده مرغیست هم از آب هم از دانه جدا
صفحهٔ ۱ از ۲