خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کنی سایه ام ای سرو خرامان بر سرسر به پایت نهم و دیده گریان بر سر
۲
می توان نسبت بالای تو با سرو سهیگر بود سرو سهی را مه تابان بر سر
۳
از گل روی تو تنها چو کنم گشت بهارنهم از ناله همه صحن گلستان بر سر
۴
شاه خوبان تویی امروز و گر عدل کندتاج شاهی نهدت خسرو دوران بر سر
صفحهٔ ۱ از ۲