خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آید به برم چون تو نگاری نه و هرگزتازد به سرم چون تو سواری نه و هرگز
۲
عمری پی یک بوسه اگر رو به تو آرمهرگز گذرد بر لبت آری نه و هرگز
۳
کارم چه بود عشق تو و باز غم دلکاری به ازین دانم و باری نه و هرگز
۴
موییست میان و سر موی است دهانتبوسی بود امکان و کناری نه و هرگز
صفحهٔ ۱ از ۲