خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا ساقی بیار آن باده پاکبشو حرف مرا زین تخته خاک
۲
که بند پای گشته حرف هستینشاید رفت ازین راه خطرناک
۳
بود آسان نما ادراک مقصودولی مشکل بود ادراک ادراک
۴
همی بینی ولیکن دید خود رانبینی این نه بیناییست ماناک
صفحهٔ ۱ از ۲