خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد وقت گل به باده مرا طیلسان گروبا زاهدان به توبه چه دارم زبان گرو
۲
ماه زمین تویی چه عجب گر به نزد حسنماه زمین برد ز مه آسمان گرو
۳
بوسی به نسیه ام بده از لب که می نهمپیش تو در برابر آن نقد جان گرو
۴
در داستان عشق تو بگذشت عمرهارفتیم و دل هنوز بدین داستان گرو
صفحهٔ ۱ از ۲