خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هلاک جلوه ام قد قیامت دستگاهان راخراب شیوه ام شمشاد این محشر پناهان را
۲
فدای نازپرور تیغ مژگانی که از شوخیبه خاک بی نیازی ریخت، خون بی گناهان را
۳
تسلی چون تواند شد، دل غلتیده در خونمنگه در قبضهٔ ناز است، این مژگان سیاهان را
۴
نمی گردد به موزونی، طرف با خال مشکینتاگر در سرمه خوابانند چشم خوش نگاهان را
صفحهٔ ۱ از ۲