خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به تن ز بادهٔ عشق تو رنگ و بو کافی ستهمین قدر که نمی هست در سبو، کافی ست
۲
چه باک ساقی، اگر دور می به ما نرسدز جرعهٔ تو، لبم مست آرزو کافی ست
۳
به رنگ شمع به سر نیست فکر سامانمکه آه در جگر و گریه در گلو کافی ست
۴
درین نیم که رسد تن به وصل یا نرسدهمین که عمر شود صرف جستجو کافی ست
صفحهٔ ۱ از ۳