خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتی دارم که دل دیوانهٔ اوستخراب جلوهٔ مستانهٔ اوست
۲
کند سوسن به شکرش، تر زبانیلب هر غنچه در افسانهٔ اوست
۳
سر و کارم بود با شعله خوییدل گرم من آتشخانهٔ اوست
۴
نمی دانم به محفل این چه شمعیستکه جان قدسیان پروانهٔ اوست
صفحهٔ ۱ از ۲