خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسرین به چمن برندمد گر بدن این استاز غنچه صبا دم نزند گر دهن این است
۲
یک دیده جلا یافته از نکهت یوسفصد دیده کند روشن، اگر پیرهن این است
۳
خال از خم آن زلف نمودی و نهفتیبنما که جگر خون کن مشک ختن این است
۴
گرد سر آن طره، چمن سیر تذرویپر میزد و می گفت: غریبان، وطن این است
صفحهٔ ۱ از ۲