خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سبزه سبز، پشت لب جویبار شدباغ از بهار، شاهد گلگون عذار شد
۲
دامن کشان ز هر طرفی ابر تر رسیدچون خانه ی حباب، هوا بی غبار شد
۳
شاخ از شکوفه، صبح تجلّی فروز گشتچون زلف یار، ظلمت شب تار ومار شد
۴
طوفان چار موجه اشکم، جهان گرفترگ های ابر، چون مژه ام آبدار شد
صفحهٔ ۱ از ۲