خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با چرخ سفله، همّت ما در نبرد بودگر روزگار پشت نمی داد مرد بود
۲
یک کس به غیر داغ به ما گرم برنخوردتا بود همدمی به نفسهای سرد بود
۳
چون زعفران، خزان من آمد بهار مناکسیر شادمانی ما رنگ زرد بود
۴
از یاد سرد مهریت افسرد در فراقداغ دلم که انجمن افروز درد بود
صفحهٔ ۱ از ۲