خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۷۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زمین و آسمان بیهوده می پیمود آوازمشکستم نغمه را در سینه و آسود آوازم
۲
نوآموز نواسازی نیم چون قمری و بلبلزبور عشق می سنجید با داوود، آوازم
۳
پریشان کرده مو، در ماتم خاموشیم مجنوندماغ آشفتگان را همدم دل بود آوازم
۴
نفس در سینه ام گر نیست، داد از دست دل دارمکه از بیهوده نالی های خود فرسود آوازم
صفحهٔ ۱ از ۳