خلوتی با جامی
بخش ۴۳
روضهٔ ششم (در مطایبه)
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شخصی بر شاعری بیتی خواند که قافیه در یک مصراع راء مهمله مضموم آورده بود و در یکی زاء معجمه مکسور. شاعر گفت: این قافیه راست نیست زیرا که یک جا حرف راست بی نقطه و یکجا حرف زاست به نقطه.
۲
آن شخص گفت: این را نقطه مزن. شاعر گفت: یک جا قافیه مضموم است و یک جا مکسور. گفت: بنگرید این چه نادان مردیست، من می گویم نقطه مزن وی اعراب می کند
۳
آن سفله که مدح را ز ذم نشناسدفتح از کسر و کسر ز ضم نشناسد
۴
زو در عجبم که چون دم از شعر زندکو شعر و شعیر را ز هم نشناسد
صفحهٔ ۱ از ۱