خلوتی با جامی
بخش ۴۴
روضهٔ ششم (در مطایبه)
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو شاعر بر مایده ای جمع آمدند، پالوده ای آوردند بغایت گرم یکی از ایشان مر دیگری را گفت: این پالوده گرمتر است از آن حمیم و غساق که فردا در جهنم خواهی آشامید. دیگری در جواب گفت: یک بیت از اشعار خود بخوان و بر آنجا دم تا هم تو بیاسایی و هم دیگران
۲
از خنک شعر خویش یک مصراعگر کنی نقش بر در دوزخ
۳
از جهنم برد حرارت ناردر حمیم آورد برودت یخ
صفحهٔ ۱ از ۱