خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برآنم که گر جامی آرم به چنگزنم سنگ بر شیشۀ نام و ننگ
۲
از آنم شتاب است در دور جامکه دوران عمرم ندارد درنگ
۳
نیندیشم از سختی راه دورنباشد گرم توسن بخت لنگ
۴
گر افتد بدستم گریبان مرگدر آغوش جان گیرمش تنگ تنگ
صفحهٔ ۱ از ۳