خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مده به باد سر زلف عنبر‌آسا راروا مدار پریشانی دل ما را
۲
ببند دیده چو مجنون ز هرچه جز رخ دوستاگر مطالعه خواهی جمال لیلی را
۳
چه جای ضعف من ناتوان که قوّت عشقز آسمان به زمین آورد مسیحا را
۴
گذشت وعده وصل ای صبا ببین به‌خداکه برکشید به دام آن غزال رعنا را
صفحهٔ ۱ از ۲