خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خم ابروی تو تا با مژه پیوست به همداد چین تا به ختا تیر و کمان دست به هم
۲
این همه خون دل خلق دلیرانه مریزعاقبت سیل شود قطره چو پیوست به هم
۳
نیست در ملک دل امروز به جز دست تو دستکه سر زلف تودست همه را بست به هم
۴
چشمت از فتنه نیاساید و آخر ترسمکه جهان را زند این ترک سیه‌مست به هم
صفحهٔ ۱ از ۲