خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به دریا زدن از چشم تر آموخته‌امچه هنرها که ز فیض نظر آموخته‌ام
۲
غوطه خون جگر کس نبرد راه چو منکه من این غوطه به خون جگر آموخته‌ام
۳
حق شکرانۀ پروانه فرامش نکنمکه از او ساختن بال و پر آموخته‌ام
۴
با خیالت مژه بر هم نگذارم کاین کارمن به بیداری شب تا سحر آموخته‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲