خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کنکار مرا بدان لب میگون حواله کن
۲
مطرب برآر دست و فرو کوب پای رقصبر روی لاله سنبل مشکین کلاله کن
۳
بر گوشۀ هلال نشان آفتاب جامدوری میان حلقۀ رندان چو هاله کن
۴
بر عنصر وجود من از می زن آتشیوز نو سرشت طینت من زآن سلاله کن
صفحهٔ ۱ از ۳