خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی پرسیدم از خلوت نشینیحریفی نکته سنج و خرده بینی
۲
ز استغنای عشق و کبر مستیبکونین بر فشانده آستینی
۳
که احمد گر بود سرّ احد چیستز میمش در میان فرق مبینی
۴
قدح لبریز کرد از بادۀ نابز خویشم برد با یک ساتکینی
صفحهٔ ۱ از ۲