خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ریزد عرق ز روی تو یادانه گهرام حل فیک عقد ثریا علی قمر
۲
نور الجبین ام هو بالطور مضئةزلف است بر عذار تو یا عود بر جمر
۳
سرو قباپوش خطایی کند خرامدر الدموع حیث خطا طرفنا نثر
۴
طاق است ابروی تو در آفاق بس بلندوتر قسیکم فاصابت بلا و تر
صفحهٔ ۱ از ۳