خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمیده بر رخ آن نازنین خطبنفشه سان بگرد یاسمین خط
۲
جهان گیرد بخط دور لعلشسلیمان است و دارد برنگین خط
۳
ببین جوشیده بر سر چشمهٔ نوشمثال مور گرد انگبین خط
۴
نکرده تا نوشته کلک تقدیررقم بر صفحهٔ روی چنین خط
صفحهٔ ۱ از ۲