خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جدا شد از بر من یار گلعذار دریغدریغ از ستم چرخ بیم دار دریغ
۲
نمود ساکن بیت الحزن چو یعقوبمربود یوسف من گرگ روزگار دریغ
۳
چمن شگفت و مرا عقدهٔ ز دل نگشودگلی نچیدم و بگذشت نوبهار دریغ
۴
معلمی که ورق پیش من نهاد آغازنوشت بر سبق من نخست بار دریغ
صفحهٔ ۱ از ۲