خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فغان که سخت به افسوس می رود ایامنه جام باده به دور و نه دور چرخ به کام
۲
نه غیر بر سر صلح و نه چرخ بر سر مهرنه بخت تیره مساعد نه یار وحشی رام
۳
ببرد از دلم آن زلف بی‌قرار قرارربود چشم دلارام او ز جان آرام
۴
به عشوه هر سر مویت ز من دلی طلبدبه حیرتم که من این نیم دل دهم به کدام
صفحهٔ ۱ از ۲