خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اَلا یا نَفسُ غُزتُک اَلاَمانیچو صنعان تا به کی این خوکبانی
۲
رفیقانت کشش دارند و کوششو کم فیک التقاعد و التوانی
۳
به ترسا زادهٔ طبعی گرفتاربدار القدس یهواک الغوانی
۴
همه اهل حرم در انتظارتبکلیاء شیدت المبانی
صفحهٔ ۱ از ۴