خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مپند ار او نهان و تو عیانیتو در سبحات سبحانی نهانی
۲
چو تو باشی نه برخورد اراز اوئیچو او باشد تو کی اندر میانی
۳
گمان بگذار و بر نور یقین پیچکه بیشک او یقین و تو گمانی
۴
توئی هستی نما و اوست هستیسرابی او چو آب زندگانی
صفحهٔ ۱ از ۳