خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دید قدت ز قامت افتاددر واقعۀ قیامت افتاد
۲
جان رفت که دل رهاند از عشقخود نیز در این ملامت افتاد
۳
هر کو به سلام عشق آمدآنجا ز رهی سلامت افتاد
۴
وان کو نکشید جام عشقتآخر به رهی ندامت افتاد
صفحهٔ ۱ از ۲