خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد نگار بر در دل دیده باز کنبنشین به عیش و در ز رقیبان فراز کن
۲
با یار نازنین چو بیابی مقام امنچندانکه ناز بیش کند تو نیاز کن
۳
مطرب بیا که یار ندیم است و گل ببارآهنگ عاشقانه در این پرده ساز کن
۴
از سیر آن دهن که نیاید سخن چه سودای دل که گفت با تو که افشای راز کن
صفحهٔ ۱ از ۲