خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگو به یار که کاشانهٔ که میپرسیمنم خراب تو ویرانهٔ که میپرسی
۲
حدیث زلف تو امشب حکایتی است درازتو خوابناک ز افسانهٔ که میپرسی
۳
منم که خلوت دل کردم از غمآبادتتو از غم که و غمخانهٔ که میپرسی
۴
ز جام عشق تو خلق جهان همه مستندتو از تواضع مستانهٔ که میپرسی
صفحهٔ ۱ از ۲