خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۵۹
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست ما کی رسد به بالایتخیز تا سر نهیم بر پایت
۲
بعد ازین تا که زندگی باشدسر ما و آستان سودایت
۳
ور نیابیم کام دل از توجان ببازیم در تمنّایت
۴
وه که روزم چه تیره می داردعنبرین زلف یاسمن سایت
صفحهٔ ۱ از ۳