خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۶۷
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل نیست که در کوی تو در خاک نگرددجان نیست که از دست غمت چاک نگردد
۲
ز آیینه رخسار به یک سوفکن آن زلفنوری ندهد آینه تا پاک نگردد
۳
از جان نرود نقش تو تا چرخ نشویدوز سر نرود مهر تو تا خاک نگردد
۴
تا گردش افلاک بود مهر تو ورزمآری مگر آن روز که افلاک نگردد
صفحهٔ ۱ از ۲