خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۶۸
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آن سنبل که بر گلنار داردگل طبع مرا پر خار دارد
۲
ندارد گوییا قطعاً سَرِ ماسر زلفش که سر بسیار دارد
۳
خط سبزش به گرد لب چو طوطی ستکه شکر پاره در منقار دارد
۴
تو خورشیدی و جانم ذرّه آساهوای عشقت ای دلدار دارد
صفحهٔ ۱ از ۳