خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۲۸
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بویی ز سر زلف نگارین به من آریدیک نافه از آن طرّه مشکین به من آرید
۲
از چشم و رخم سیم و گهر تحفه بریدشوز زلف و رُخش سنبل و نسرین به من آرید
۳
تا بوک به شیرینی جان را به لب آرمیک ره سخنی زان لب شیرین به من آرید
۴
مخمورم و جانم به سوی مَی نگران استآخر سبک آن ساغر سنگین به من آرید
صفحهٔ ۱ از ۳