خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون سرانگشت آن نگارین دیدعقل انگشت خویشتن بگزید
۲
باد بویش به بوستان آوردغنچه بر خویشتن پیرهن بدرید
۳
هر شبی در هوای لعل لبشما و چشم و سرشک مروارید
۴
عاشقان جان نثار او کردندزلف هندوش یک به یک برچید
صفحهٔ ۱ از ۳