خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از فروغ روی تو خورشید رو سپیدشب را به جنب طرّه تو گشته موسپید
۲
خط بر میار تا نشود رو سپید خصمآن روی در خور است چنین باش کو سپید
۳
با من به وقت صبح چنین گفت شب که ماکردیم موی در هوس موی او سپید
۴
عمری هوای زلف تو پختیم و عاقبتکردیم موی خویش درین آرزو سپید
صفحهٔ ۱ از ۳