خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دُرج ثمین تو گهربارلعل شکرین تو شکر بار
۲
باغی ست رخت ز بس لطافتآورده بنفشه های پر بار
۳
از دل ننشست جوش عشقتوین دیگ هنوز هست بر بار
۴
سروی ست قدت که هست بر وینسرین و گل و بنفشه بر بار
صفحهٔ ۱ از ۲