خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دُزدانه در آمد از درم دوشافکنده کمند زلف بر دوش
۲
بر خاستم و فتادم از پایچون او بنشست رفتم از هوش
۳
گشتم به نظاره جمالشحیران و خراب و مست و مدهوش
۴
ای نرگس نیم مست جادوتآهو بره ای به خواب خرگوش
صفحهٔ ۱ از ۳