خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۷۶
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش جان را در فضای کوی جانان یافتمکوی او را از صفا جولانگه جان یافتم
۲
بر سر آن کوی او نعره زنان چون جان خویشجان مشتاقان جان را من فراوان یافتم
۳
چون عروج عشق کردم در سماوات ضمیرپای خود بر تارک گردون گردان یافتم
۴
چون دل من در حریم کوی وصلت پا نهاداندر آن کو کفر و ایمان هر دو یکسان یافتم
صفحهٔ ۱ از ۳